Te kust en te keur

Dinsdagochtend 03.00 uur. De Color Line legt aan in de nog donkere haven van Larvik. Alle  reizigers en vrachtchauffeurs worden al ruim van te voren verzocht plaats te nemen in hun voertuig. Bij het eenmaal opengaan van de achterplecht van de ferry stroomt het schip tweebaansbreed leeg. Vanaf elk volgend kruispunt op de weg spreidt de colonne auto’s en vrachtwagens zich richting de verschillende mogelijke bestemmingen. Aangezien ik vooralsnog geen bestemming heb, buiten het feit dat ik de stad uit wil, blijf in bij elk stoplicht en/of rotonde voorlopig rechtdoor rijden. Eerst door de suburbs en dan ineens rijd ik in het donker door het agrarisch gebied ten zuiden van de stad. Langs de kustlijn moeten een aantal campings aan het fjord liggen. Ik volg, in de inmiddels schemerige toestand, de eerste bordjes die verwijzen naar camping nummer één. Eenmaal daar is uiteraard de slagboom nog dicht en zijn alle bewoners nog in diepe slaap. Mijn eerste indruk van deze locatie schrikt me af. Stacaravans met vaste plaats in lange rijen naast elkaar opgesteld en dan ook nog eens in verschillende rijen voor en achter elkaar. Verder een concentratie van campers en caravans die voor een kortere verblijfsduur op een ander terrein geconcentreerd staan. Ik vind een klein veldje met een enkele tent, de grassprieten zijn te tellen. Na een kleine rondgang over het terrein en een verbaasde blik van iemand die zijn camper verlaat in verband met de nachtelijke toiletgang, besluit ik deze camping te verlaten. Er zijn er immers meer binnen redelijke afstand. Het is inmiddels licht aan het worden. De zon komt boven de horizon tevoorschijn en zet het glooiend landschap in ieder geval voor deze dag in stralend daglicht. De ochtenddauw trekt op en ik bereik camping nummer twee, ook aan het fjord gelegen.

Helaas doe ik hier dezelfde ervaring op als op de vorige camping met dat verschil dat er hier nog niemand naar het toilet hoeft. Slechts ik laat mijn ochtendplasje achter en ga op weg naar camping drie, vijf kilometer verder. Ik heb er wel op gerekend dat dit een drukkere kustregio is, maar reken ook op een paar kleinschalige tentkampeervelden. Helaas, na poging drie kom ik van de koude kermis thuis en besluit dit gebied definitief te verlaten. Langs de kust liggen een paar mooie wandeltrajecten, maar als die vervolgens langs de zand/rotsstranden van al die campings gaan, dan word ik daar waarschijnlijk niet vrolijk van. Het is inmiddels 05.00 uur. Het is volop dag en na een blik op de kaart besluit ik de kust te verlaten en ga ruim 100 kilometer landinwaarts.

Ik hoef met niemand te overleggen en meestal komt het goed als ik mijn intuïtie volg. De dag is immers nog lang. Vanuit Larvik vertrekkend, beland ik rond 07.30 uur in Akkerhaugen, een klein dorpje aan het uiteinde van het langwerpige meer Norsjø. De stad Skien, de geboorteplaats van Henrik Ibsen, laat ik links liggen. Daar is een interessant museum, maar op dinsdagochtend om 06.00 uur is er nog niets te beleven. Misschien later in de week een tweede kans.

In Akkerhaugen ligt aan de oever van de Norsjø de camping met de treffende naam “First Camping Norsjø”. Receptie is nog dicht. Ik doe een verkenningstocht over het terrein en tref ook hier een flink deel met stacaravans aan, maar …………… ik zie een terrein aan het water met een prachtig uitzicht dat nog praktisch leeg is een waar ik een plekje zie waar ik graag voor enkele dagen/nachten mijn tentje zou willen opzetten. Stipt 08.00 uur gaat de receptie open en word ik allervriendelijkst welkom geheten. Mijn verzoek wordt ingewilligd en ik weet dat ik hier tot vrijdag een fantastisch plekje heb. Het lange zoeken sinds 03.00 uur wordt beloond.

Het is stralend weer. Alle stalen haringen ram ik op de juiste plek in de toch wel stevige ondergrond en ons groene tentje “de Hommel” staat als vanouds strak gespannen. Vanaf mijn campingstoel geniet ik nu al van het zicht over het meer. Als ik alles heb uitgepakt, hetgeen in mijn geval snel gedaan is, neem ik een uurtje “inhaalslaap”.

Het wordt tijd voor een verkennende wandeling in de directe omgeving. Bij terugkomst is er volop actie op het water bij de camping. Er bevindt zich hier een indrukwekkende waterski kabelbaan. Leuk om te zien hoe jong en oud hier acrobatische toeren uithaalt.

De vaardigheden zijn van verschillend niveau. Sommige durven de schans aan, andere komen niet verder dan een opstart en verdwijnen na enkele meters dan al los van de kabel in het water. 

Terug bij mijn tent geniet ik van het heerlijke uitzicht. Eén en al rust. Ik vul de dag op met lezen, rondkijken en terugkijken op een dag vol van negatieve en uiteindelijk positieve verrassingen.

(Zie de video’s)