Van west terug naar oost

Ik leef de afgelopen week als een vis in water. Totaal tevreden en onbekommerd breng ik de dagen van ontwaken tot weer gaan slapen door. Terwijl de kabeljauw van mijn visschotel zich in mijn maag nog omzet in nieuwe energie voor vandaag, besluit ik vanmorgen tijdig uit de veren te komen. Ik wil het unieke Bryggen nog eens beleven op een moment dat er geen cruiseschip aangemeerd ligt en zijn duizenden reizigers tegelijk op pad stuurt. De overige toeristen zijn ook nog afwezig, zij verrijken zich waarschijnlijk nog aan hun ontbijt. 

Het is een unieke beleving om door de steegjes tussen de historische bebouwing uit de tijd van het Hanze-handelsimperium te slenteren zonder ook maar een mens tegen te komen. In gedachten zie ik de mens anno 1400 in hun dracht van die tijd hier hard werkend tussen de kade, de werf en de opslagplaatsen hun arbeid verrichten. Helaas is van de oorspronkelijke bebouwing niets echt meer over aangezien door de eeuwen heen verschillende branden de karakteristieke houten huizen met de grond gelijk gemaakt hebben. De laatste brand was in 1955. De herbouw heeft gelukkig steeds traditiegetrouw de oude methodes gebruikt, waardoor het uiterlijk oogt als origineel. Momenteel zijn er nog 62 gebouwen van dit voormalige stadsgezicht over. 

De oorspronkelijke ambachten en overige beroepen die om de broodwinning veilig te stellen hier destijds werden beoefend, hebben inmiddels plaats gemaakt voor een andere branche van werkgelegenheid. De panden doen nu stuk voor stuk dienst als kunstatelier, horeca-bedrijf of souvenirwinkel. Er worden dagelijks, het gehele jaar door, voor miljoenen Noorse Kronen besteed door de constante stroom toeristen.

Tegen 11.00 uur begeef ik me richting het station. Ik kan vanuit Bergen met de KLM rechtstreeks naar huis vliegen maar ik heb om meerdere redenen gekozen om eerst nog met de Bergensbanen naar Oslo te reizen. Deze prachtige treinreis trakteert je gedurende ruim zeven uur opnieuw, maar dan anders dan vanaf de boot, op een tocht door inplaats van langs het Noorse landschap. We beginnen in het sneeuwvrije, natte Bergen, maar gaandeweg komen de eerste witte sneeuwvlakken in beeld. De tocht gaat vanaf zeeniveau bij Bergen via het hoogste Noorse bergstation van Finse op 1222 meter boven zeeniveau uiteindelijk naar Oslo, uiteraard ook dat weer praktisch op zeeniveau. 

De treinen hier zijn schoon, luxe en momenteel erg rustig. Een enkeling heeft er toch voor gekozen om bij gebrek aan sneeuw elders de langlauflatten in te pakken en in Finse uit te stappen voor het echte wintervermaak. Wij dalen via het spoor langs rivieren en meren af naar de lagere gebieden en zien de sneeuw, nu niet voor de zon, maar wel voor het oog gaandeweg verdwijnen.

Langs 19 stations, waaronder die van Dale, Voss, Myrdal, Finse, Geilo, Flå, Hønefoss, Drammen en Sandvika brengt de Bergensbanen mij uiteindelijk naar Oslo waar ik mijn laatste nacht zal doorbrengen.

Morgenavond de vlucht retour naar huis, maar niet voordat ik eerst nog een gezellige dag in deze hoofdstad doorbreng met onze goede vriendin Gemma. Zij komt een dagje over uit Stange en ik weet zeker dat wij elkaar een hoop te vertellen hebben. Deze ontmoeting en een cultureel bezoek aan het Nasjonalmuseet beschouw ik als de kers op de taart van mijn bijna afgelopen avontuur.

Het was leuk om gedurende de afgelopen negen dagen mijn belevenissen te beschrijven en te delen met jullie als volgers. Ik was opnieuw alleen als “Ronald op Pad” maar voelde me steeds vergezeld door mijn lezers. Bedankt voor jullie reacties en ………. op naar een mogelijk volgend avontuur.