In en langs het water

Woensdag. Een volledige nachtrust doet de mens goed. Een buitje over de tent bewijst opnieuw dat de kwaliteit van “de Hummel” in al die jaren niets heeft ingeleverd. Na het in slaap vallen met het druppelgeluid op het tentdoek word ik vanmorgen rond 8.00 uur wakker. Bij het openritsen van de tent kijk ik vanuit mijn slaapzak uit op een rimpelloos meer gekleurd door de weerspiegeling van de strakke blauwe hemel. De douchevoorzieningen liggen verder van mijn tent af dan het trapje waarmee ik kan afdalen in het meer, dus de keuze is al snel gemaakt, definitief ontwaken in het uitnodigende meer. Het is even wennen aan de temperatuur, maar na enkele onderdompelingen en zwemslagen ben ik klaarwakker.

Het “adventure food” aangevuld met een sinaasappel smaakt me goed. Na wat campingbezigheden rond de tent besluit ik richting Ulefoss te gaan. Van daaruit loopt de wandelroute “Skarravegen”, die eerst een stuk door de heuvels en bossen gaat en vervolgens een deel van de “Telemarkenkanalen” volgt. Een mooie uitdaging voor vandaag. De auto parkeer ik onder een grote dikke boom, zodat aan het eind van de middag de temperatuur in de auto nog acceptabel is. Ulefoss verkondigt zelf één van de oudste industriesteden te zijn. Al in 1657 vestigde Ulefos Jernværk zich hier met een ijzergieterij. Deze fabriek staat er nog steeds en van hieruit start ik mijn wandeling.
 

Vele toeristen beschouwen Ulifoss al het start- of eindpunt van een boottocht over het Telemarkenkanaal, dat behoort tot het UNESCO cultureel erfgoed. Mijn voorkeur gaat uit naar wandelen dus ik verlaat voorlopig de eerste sluis en begin aan een klim richting Ulefos Hovedgaard.

Dit landgoed werd als zomerresidentie bewoond door Niels Aall (1769-1854), voor dit gebied in die tijd een bekend zakenman en politicus (eerste minister van handel). Het landgoed is inmiddels overgedragen aan een stichting en is nu toegankelijk als museum. Mijn route gaat verder de heuvels in en ineens sta ik op een viaduct over een toekomstige snelweg.

Op de kaart is er nog niets van te zien. Her en der is men in Noorwegen druk bezig met het uitbreiden van de infrastructuur. Zowel hun eigen toegenomen mobiliteit als de mogelijke toename van het internationaal toerisme naar de Scandinavische landen zal hier zeker debet aan zijn. Ik kom verder lopend op deze route werkelijk niemand tegen totdat ik ga afdalen naar één van de 8 spectaculaire sluizen, de Eidsfoss sluis.

Hier worden de schepen geschut van 36 meter boven zeeniveau naar 26 meter. In het hoogseizoen varen er drie toeristische schepen, de Henrik Ibsen, de Victoria en de Telemarken, volgens dienstregeling tussen Skien en Dalen. Mogelijk ga ik er tijdens mijn vervolgtraject nog één tegenkomen. Lekker lunchen bij de sluis en toezien hoe de vakantiewerkers(studenten) bezig zijn met het schoonhouden van het terrein en het wachten op de volgende bootpassage. Het openen en dichten van de sluisdeuren gebeurt handmatig. Voorlopig blijft het hier stil.

Ik loop parallel aan het kanaal verder stroomopwaarts. Na enkele kilometers kom ik bij de 5-trapssluis van Vrangfoss. Het treft, het M.S. Victoria ligt net in de laatste stroomafwaartse sluiskolk te wachten om te schutten. Mooi zicht om te zien hoe snel het water geloosd wordt voordat het schip zijn route richting Ulefoss kan voortzetten.

Voor het passeren van deze vijf sluiskolken heeft een schip 45 minuten nodig om van 59 meter boven zeespiegel af te dalen naar 30 meter.

De boot vervolgt zijn route en ik sta hier nog! Geen openbaar vervoer en geen wandelpad langs het kanaal rechtstreeks naar Ulefoss. Er zit niets anders op dan de openbare weg waarlangs al het vervoer gaat te volgen richting mijn geparkeerde auto. Het is 5 kilometer volgens Google, dus een uurtje doorstappen. In Nederland zou je hier niet aan beginnen, maar de weggebruikers in Noorwegen hebben alle respect voor fietsers en wandelaars langs de wegen. Bij hun inhaalmanoeuvres geven ze je als wandelaar zoveel ruimte dat ze zelf bijna aan de andere wegzijde in de vangrail terechtkomen. Na 12 kilometer gelopen te hebben kijk ik terug op een mooie ervaring. Niet op het water maar langs het water, echter ik lag vanmorgen al vroeg zelf in het water.

(Zie video’s)