Vanaf nu lekker samen op pad

Dinsdag 14 juli. Op mijn gemakje heb ik alle kampeerspullen bij elkaar geraapt en heb plek gemaakt voor een nieuwe tentkampeerder die de komende dagen ook lekker in de schaduw van de bomen zijn kampement kan opbouwen.

Mijn rit van 80 km brengt mij richting de luchthaven Kjevik bij Kristiansand. Laetitia zal  daar tegen 18.00 uur met een KLM-vlucht landen. Aangezien ik al rond 15.00 uur nabij de luchthaven ben, ga ik lekker naar een strandje in de buurt. Het ligt aan de rand bij de camping van Kees Verkerk. Enkele jaren terug zijn wij hier ook samen geweest en het grappige is dat je al liggend op het strand of zwemmend in de rivier de vliegtuigen op nog geen paar honderd meter afstand langs ziet komen tijdens hun bijna landing. Zodra ik zie dat de KLM Cityhopper zijn wielen aan de grond zet, rij ik naar de luchthaven die zich slechts op 10 minuten afstand van mijn strandje bevindt.

Het is fijn om na een ruime week weer samen te zijn. Laetitia moet even schakelen van de hectiek op Schiphol naar de rust hier op vliegveld Kjevik. Die rust zal de komende 10 dagen niet anders zijn. We rijden direct naar het noorden richting het Setesdal. Morgenmiddag willen we aankomen in Ose, de locatie waar we een week zullen verblijven in een huisje aan het Åraksfjorden. De afstand van 120 km splitsen we op in twee etappes. Na 60 km komen we aan bij ons Airbnb-adres. Een prachtige hoeve omgeven door weilanden en bossen. De rust biedt ons alle ruimte om lekker bij te praten over Laetitia haar week in Breda en mijn belevenissen in Noorwegen. Ook Laetitia voelt zich weer helemaal thuis in Noorwegen. Die rust op de weg alleen al. Niemand, voor zover er iemand rijdt, heeft haast. Na een dag van reizen vallen we al snel in slaap en kijken samen uit naar het avontuur van de komende dagen.

Woensdag 15 juli. We starten met een ontbijt op het terras in de zon. De boer is al vroeg aan de slag met verbouwingswerkzaamheden aan de hoeve. Na nog lekker een kop koffie gezet te hebben vertrekken we en rijden eigenlijk direct het Setesdal in.

In de eerste nederzetting Evje, voorlopig het enige stadje van redelijke omvang, besluiten we onze inkopen voor de komende dagen te doen. Het informatiecentrum is blijkbaar net open en een stel vriendelijke jonge gasten informeren ons over de wandelmogelijkheden en de overige bezienswaardigheden in het Setesdal. Met het ontvangen goed gedocumenteerd materiaal kunnen we de komende week zeker vooruit. Ons Airbnb-huisje adverteerde met de extra aanwezigheid van een roeiboot voor de deur, waar wij de gehele week de beschikking over hebben. Aangezien het in Noorwegen een goede gewoonte is dat iedereen die zich op het water begeeft gekleed gaat in een zwemvest en dat volgens de “host” van Airbnb niet bij het huisje aanwezig is, besluiten we twee eenvoudige vesten aan te schaffen. Knalrood en ruim van maat.

Rond twee uur arriveren we bij ons onderkomen. Het ligt inderdaad direct aan het fjord en ons terras kijkt uit over het water met op de achtergrond de berg met bebossing en steile rotsformaties.

Na enige verkenning in het huisje richten we het in zoals dat naar ons idee het meest praktisch is. We verblijven in een klein park waar meerdere vakantiewoningen staan waarvan er momenteel slechts een aantal bewoond zijn. We zien dat de bewoonde huisjes de Noorse vlag uithangen als bewijs dat ze aanwezig zijn. We nemen die traditie over en vanaf nu tot volgende week donderdag hangt ook onze vlag te wapperen in de wind.

Gezien de hoge temperatuur liggen we al binnen een uur in het natuurwater. Heerlijk afkoelen en omdat het zwemgedeelte een ondiepe inham van het fjord is, is de temperatuur van het water al flink opgelopen.

Na het eten zitten we lekker met een boek en kop koffie op het terras. Het uitzicht is geweldig, lucht, bergen, fjord en recht voor ons neus het onkruid dat volop in bloei staat. Het is uiteindelijk wachten tot tegen 23.00 uur om te ervaren dat de duisternis hier pas heel laat werkelijk inzet. Dus, lekker naar bed!