De andere Sjoa

"De andere Sjoa"

Vandaag geen sneeuwschoenen aan en lekker een half uurtje langer op bed in verband met de geplande excursie. Het hotelbusje brengt ons 15 kilometer verder over de doorgaande sneeuwvrije weg. Op een voor ons totaal onbekende plek worden we langs de weg afgezet en vanaf daar neemt Lotte, die tot vandaag voor ons vooral de serveersterfunctie vervulde,  het leiderschap over onze groep op zich tijdens de "icecanyoning". Het wordt een tocht van vier uur langs ijsformaties, bevroren watervallen en kolkend ijskoud water van de rivier Sjoa. Het mij al langer bekende Hebreeuwse woord Sjoa betekent letterlijk "catastrofe " en "vernietiging" maar hier in Jotunheimen hebben de Noren volgens zeggen aan de naam van de rivier de betekenis "glinstering" toegekend. Of dat klopt gaan wij op deze zonovergoten dag hopelijk ontdekken. De Sjoa is een rivier met een lengte van 98 kilometer die voor de afwatering van een deel van Jotunheimen zorg draagt. Door de plaatselijke hoogteverschillen in het regiem van deze rivier zijn er de nodige stroomversnellingen en watervallen in dit canyon-achtige deel van het bosrijke landschap. Het ijskoude water jaagt door de nauwe spleten tussen de miljoenen jaren oude rotsformaties. Erosie heeft gigantische kolkgaten gevormd en de vrieskou van inmiddels vele maanden heeft het vallende en opspattende water tot ijssculpturen van allerlei vorm en formaat doen ontstaan. Daarnaast heeft de regelmatig smeltende sneeuw op de boshellingen gedurende hun weg richting het dieper gelegen dal enorme ijsplaten en ijspegels gevormd. Met hulp van elkaar en regelmatig steun zoekend bij een boomstam laveren wij tussen bomen en ijspegels naar de mooiste plekken in dit Sjoadal. Winterwonderland van de Efteling kan hier aardige ideeën opdoen. De euforie wekt bij iedereen de behoefte op alles wat je ziet vast te leggen op de pickel-gevoelige fotokaart. Zo mooi als je het waarneemt op het netvlies daar kan de fotografische techniek niet aan tippen. Toch heb ik pogingen ondernomen om beelden met jullie te delen. Nog enkele maanden zal dit ijspaleis te bezichtigen zijn en dan slaat de grote " vernietiging" toch toe. De oplopende voorjaartemperatuur zal de ijspegels en glazige rotswanden weer omzetten in vloeibare vorm. Van een "catastrofe" zullen we niet spreken want moeder natuur levert gelukkig volgende winter weer een nieuwe variant van deze ijscreatie.