Schuimkoppend op weg naar Ålesund

De storm jaagt zaterdagavond een aantal mensen al vroeg naar hun kajuit. Een enkeling loopt uit voorzorg al rond met het bekende “kotszakje” dat overigens overal voor het pakken hangt. Wie nog wel de uitdaging aandurft om wat rond te lopen over de verschillende dekken, moet zich goed aan de leuning en reling vasthouden om niet het slachtoffer te worden van een onverwachte schokbeweging als gevolg van een stevige botsing tussen de boeg van het schip en de hoge aanrollende schuimkoppende golven.

Ik ervaar niet dat gedurende de nacht de storm minder is, maar volgens informatie van derden is het blijkbaar ook even wat rustiger geweest. Ik slaap in ieder geval goed en weet ondanks de deining niet uit mijn bed te rollen.

Ook bij het ontwaken zie ik nog steeds het schuim van de beukende golven tegen mijn raam opspatten. Om in de sfeer van schuim en water te blijven, duik ik de douche in en ga vervolgens richting ontbijt. Het is daar duidelijk rustiger dan de voorgaande dagen. Aan tafels waar eerst echtparen zaten, verschijnt nu slechts één van de twee met de melding dat de partner nog even geen behoefte heeft aan een ontbijt. Het bedienend personeel doet ook op onverwachte momenten een corrigerend stapje erbij om de inhoud van het dienblad toch op de bestemde tafel te laten arriveren. Meestal gaat het goed, tot het moment dat na een abrupte deining van het schip van bijna alle tafels de kopjes en het bestek op de grond belanden. Eerst kijkt iedereen verschrikt op, daarna schieten we in de lach om vervolgens het personeel te helpen bij het opruimen waar nodig. Buiten kijkend zie ik de horizon steeds op een andere hoogte langs de ramen bewegen. Het is niet de horizon die beweegt maar uiteraard het schip dat zijn balans herstelt na de volgende confrontatie met het geweld van de zee.

De reizigers die de gehele reis Bergen - Kirkenes v.v. hebben afgelegd, hebben op de heenweg bij het passeren van de Poolcirkel de eer gehad Neptunus, de god van de zee, op het buitendek te mogen ontmoeten. De liefhebbers hebben op dat moment van deze god van de zee een bak ijsklontjes in hun nek kunnen krijgen als bewijs dat ze vanaf dat moment in de polaire zone zijn beland. Neptunus, van oorsprong de god van de golven, heeft er voor gekozen om op deze terugreis de bewoners van de Capella op een andere manier te verrassen.

De planning is dat we rond 12.00 uur arriveren in Ålesund en dat dat tevens het eindpunt wordt van deze trip. De Havila Capella gaat vanaf hier door naar de scheepswerf voor groot onderhoud. 

Om nog even goed gebruik te maken van de faciliteiten aan boord, ga ik nog een klein uurtje in de fitnessruimte die overigens behalve door mij al door niemand meer gevonden wordt. Als afronding gooi ik nog wat water op de gloeiende kolen in de sauna. Nu mag het moderne schip natuurlijk geen stoomboot meer zijn, maar in de kleine ruimte waar ik zit stoomt het bij 85°C aardig door. Ook hier heb ik blijkbaar het alleenrecht voor het gebruik van deze typisch Scandinavische voorziening. Wachtend op het verlaten van de boot begint het onderhoudspersoneel alvast aan hun eerste klus.

Na aankomst in Ålesund worden alle passagiers met bussen vervoerd naar de luchthaven en vanaf daar met twee chartervluchten van Widerøe naar Bergen gevlogen, de haven waar we eigenlijk volgens het originele reisaanbod van Havila varend morgen pas zouden aankomen.

Havila heeft ter compensatie van de ingekorte reis alles tot in de puntjes geregeld. Vlucht, transfers, hotelovernachting met alle maaltijden komen voor rekening van Havila en vervolgens zal de “verloren” vaardig volledig vergoed worden.

Ik ben nu tot dinsdag in Bergen. Volgens de statistieken regent het er 240 dagen per jaar. Ik val in de prijzen, nu en morgen nat dus!

Terugkijkend op de tocht van Kirkenes tot hier ben ik zeer positief. In een eerder gelezen vergelijking tussen de reeds vele jaren varende Hurtigruten en de redelijke jonge Havila, werd de Havila uiteindelijk betiteld als het “zuinige zusje”. 

Ik kan geen vergelijking maken omdat dit mijn eerste ervaring is met de postbootroute. Ik ben in ieder geval enthousiast over het feit dat de Havila gepast omgaat met de energietransitie. Het schip ziet er ruim ingericht uit en de hut voldoet volledig aan mijn wensen: ruim, schoon en regelmatig onderhouden. Het personeel is van de vroege morgen tot de late avond uiterst vriendelijk en behulpzaam. De geserveerde maaltijden, waarbij een ruime keuze aanwezig is, voorkomen het gegraai in de buffetbakken en het mateloos laten staan van half leeg gegeten  borden. Weinig verspilling dus. Deze trip is zeker nog eens voor herhaling vatbaar, dan waarschijnlijk in een ander seizoen, wetend dat buiten de winter om Laetitia vast en zeker mijn reisgenoot wil zijn. 

Nu eerst zonder deining een nacht in het Thon-hotel Orion in Bergen, pal naast Bryggen, het historische stadscentrum met de oude kleurrijke huizen aan de haven.