Kunst, kolossen, kou en kleur

Afgelopen nacht zonder oriëntatieprobleem op de horizon heerlijk geslapen. Een enkel vertrekkend schip uit de haven kondigde zijn vertrek loeiend aan, maar verder nergens enige onrust waar te nemen. 

Het Thon-hotel zorgt voor een zeer uitgebreid afscheidsontbijt voor alle hier gestrande Havilavaarders. Het buffetaanbod is weer net iets anders, misschien zelfs uitgebreider dan op de boot en een aantal deelnemers laten hun kans dan ook niet voorbijgaan om hun bord bij herhaling flink vol te laden. Ik beperk mijn ontbijt tot koffie, enkele boterhammen en een yoghurt met allerlei gezonde toevoegingen.

Vanaf hier gaat vandaag ieder zijn eigen weg. Alle uithoeken van de wereld staan op de tickets die later op deze dag of in de loop van de week nodig zijn om weer eigen haard te bereiken.

Ik verblijf nog een nacht in Bergen maar ga wel verkassen naar het hotel dat ik al voor vertrek geboekt heb. In Bergen is altijd wel een extra dag te vullen, enige vervelende is dat net op maandag en dinsdag alle musea gesloten zijn. Ik ben zo nieuwsgierig naar de tentoonstelling in museum Kode-Permanenten, maar ik kom niet verder dan de gesloten voordeur (dat wist ik vooraf al). Afgelopen wintermaanden hebben wij met onze Vereniging Nederland-Noorwegen vier digitale avonden Kunstkijken aan onze leden aangeboden. Ons lid Arja van Veldhuizen heeft op een zeer deskundige en originele wijze de kijkers meegenomen naar een aantal schilderijen van de bekende Noorse schilder Harriet Backer. Momenteel is sinds afgelopen week de speciale tentoonstelling met veel van haar werk hier in Bergen tentoongesteld onder de titel:  Hvert atom er farge (Elke atoom is kleur). Gelukkig heb ik al veel opgestoken van de digitale avonden Kunstkijken en moet ik het hier doen met de poster van haar schilderij Ved lampelys (Bij het lamplicht, 1890) dat achter het raam bij de entree hangt. 

Harriet Backer (1845-1932) was een van de belangrijkste kunstenaars van Noorwegen en een pionier onder vrouwelijke kunstenaars in Europa. Ze schilderde vooral interieurmotieven, waarbij de werking van natuurlijk licht en sterke, heldere kleuren een belangrijke rol speelden. Every Atom is a Color belicht Backers leven, artistieke ontwikkeling en maatschappelijke positie in een tijd waarin vrouwenrechten radicaal veranderden.
Helaas, pindakaas, de verrassing haar werken live te zien gaat bij dit bezoek aan Bergen dus helaas niet op, volgende keer beter.

Ik slenter tussen de druppels door nog wat langs de verschillende delen van de haven en de binnenstad. Vanaf de wal bij Bergenhus Festning heb ik een mooi overzicht over de havenactiviteiten. Twee zeereuzen, de Olympic Zeus en een gigantisch cruiseschip steken elkaar de loef af wat grootte betreft. Wat was de Havila Capella dan toch gezellig kleinschalig in vergelijking met deze kolossen.

Wandelend terug richting binnenstad valt natuurlijk mijn oog op Bryggen, de reeks kleurrijke Hanze-handelshuizen langs de fjordinham. Bryggen staat sinds 1979 op de UNESCO-Werelderfgoedlijst.

Ja, met die 240 dagen regen per jaar is de kans groot dat je je vertier regelmatig even binnen moet zoeken. Ik ga naar de oude bibliotheek naast het station en neus wat rond in het aanbod aan boeken. Plots sta ik oog in oog met een tentoongesteld boek van onze Nederlandse iceman Wim Hof. Voorlopig zijn die ijsbaden hier langs de kust in natuurwater even ver te zoeken met de dagtemperatuur van +8°C. Ook heerlijk om te zien hoe ouders hier met hun kleine kinderen rondneuzen tussen de kinderboeken en de kids in een raamkozijn laten zitten snuffelen in het grote aanbod aan kinderboeken. 

Verder ronddwalend door de omgeving valt me de enorme diversiteit aan mensen op. Het doet me de vergelijking maken met de enorme interessante schakering aan bergen en rotsen die ik tijdens de boottocht aan mijn netvlies zag langskomen. Grote, kleine, hoge, lage, brede, smalle, kale, begroeide, grijze, kleurrijke, teruggetrokken en overrompelende bergvormen en -types. Met het rondkijken naar alle menselijke verschijningen hier om me heen kom ik bijna tot die zelfde schakering aan types.

Ik sluit de dag aan de haven af met wat kan je beter eten in een havenstad dan een mooie visschotel. Een heerlijk biertje erbij en daarna in mijn hotel “bij het lamplicht” meer lezen over Harriet Backer en mogelijk voor het slapen gaan nog een “ijskoude” douche. Brrrr! Trusten!