Ups en downs

Donderdag 17 september, 07.15 uur. Gordijnen open en deze dag begint met een strak blauwe hemel. Dit laat ik me niet afnemen, dus opstaan, scheren, douchen, ontbijten en op pad naar weer een andere locatie in de omgeving van het drukke Oslo. Ik heb twee wandelingen in gedachten aan de oostkant van Oslo.

Vanmiddag het Ekebergparken annex Sculpturen Park, maar eerst ga ik nog een stuk hoger en iets verder van het centrum af. Daar ligt het natuurreservaat Østensjøvannet. Met metro en bus kom ik ver in de richting.

Ik ga in zuidwaartse richting tegen de klok in het hele meer /natuurreservaat rond lopen. Ook vandaag zo dicht bij de drukke stad en direct al het gevoel helemaal buiten te zijn. Mooie uitzichten over het meer.

Er mag geen watersport plaatsvinden in verband met de benodigde rust voor de watervogels die hier hun domicilie hebben. Het laatste stuk is flink klimmen en dalen via een smal, wortelig bospad. Bij het hoogste punt met een mooi uitzicht neem ik mijn rust voor een lunch en wat tijd voor contact met het thuisfront.

Ik kom verder maar weinig wandelaars tegen op dit pad, de meeste kiezen voor het hoger liggende, geleidelijk stijgende grindpad. Na de ronde praktisch voltooid te hebben zoek ik een pad richting de bewoonde wereld en loop tussen de uit school komende kinderen richting het station, om vervolgens met metro, bus, metro bij de ingang van het Ekebergparken te arriveren.

Wandelstokken uitklappen en direct weer tegen de heuvel omhoog. Ook hier maak ik een rondgang, nu met de klok mee, via de beboste hellingen. Het park staat bekend om zijn prachtige uitzichten over de stad Oslo en verder is het park opgesierd met sculpturen van diverse kunstenaars.

Ik heb er een paar gefotografeerd, gezichten van mensen nam ik even als thema. Tijdens de wandelingen, beide met klimmen en dalen, waarvan ik zeker ook vandaag weer volop geniet, ben ik veel in gedachten bij mijn familie en vrienden. Ik weet dat ik deze wandelvakantie ging maken om het hoofd leeg te maken om er vervolgens thuis weer voor familie en vrienden helemaal te zijn. Met name vandaag sta ik daar nadrukkelijk bij stil. Veel meer schrijven zit er vandaag even niet in. De foto’s tonen wel dat ik mooie plekjes heb bezocht waar ik tevreden op terugkijk.